Verhalen
Vrijwilliger Nel, Leythenrode:

“Ik hoef me niet te vervelen!”

'Ik hoef me niet te vervelen!'

Al jaren een vertrouwd gezicht

Nel is al sinds 2012 vrijwilliger in Leythenrode. Haar man kwam in Leythenrode wonen en sindsdien is ze blijven hangen. Ze begon toen haar man hier werd opgenomen en bleef ook na zijn overlijden komen.

"Toen hij hier kwam, ben ik er een beetje ingerold. Ik ben altijd gebleven. Het voelde goed en dat doet het nog steeds."

Een dag vol kleine momenten

Op verschillende momenten in de week is Nel te vinden in Leythenrode. Ze helpt in de ontvangstruimte, bij de damessoos en de kerkdienst. Ook springt ze bij waar nodig.

"Als ik bij Leythenrode ben, ben ik druk bezig. Koffie schenken, bewoners ophalen, alles klaarzetten voor activiteiten. Ik hoef me niet te vervelen."

Aandacht maakt het verschil

Voor Nel zit de waarde van vrijwilligerswerk in de persoonlijke aandacht voor bewoners.

"Even een praatje, een hand vasthouden, iemand mee naar buiten nemen. Dat zijn kleine dingen, maar voor bewoners betekent het heel veel. Ze zeggen vaak: wat fijn dat jullie er zijn."

Het geeft zoveel terug

Voor Nel zelf brengt het vrijwilligerswerk ook veel.

"Je wordt echt gezien als vrijwilliger. Dat is heel waardevol. Er wordt op je gerekend en je doet er echt toe. Het is fijn dat ik op deze manier invulling kan geven aan mijn tijd."

Tegen mensen die twijfelen over vrijwilligerswerk zou ze graag zeggen: "Kom gewoon eens kijken of het bij je past. Je hoeft niet meteen te beslissen. Maar als je iets voor een ander wilt doen, probeer het. Het geeft zoveel voldoening."